Zoeken
  • Noor Vernaeve

Ik wil de beste zijn

Bijgewerkt: 12 nov 2018

Flore, mijn jongste dochter van 8, heeft verdriet. Ze mag die middag naar een kinderfeestje en ze gaan minigolfen. Geen reden tot verdriet lijkt het maar toch rollen er dikke tranen over haar wangen. Ze wil niet gaan. Ze wil het gewoon niet. 'Ik kan helemaal niet minigolfen, mama! En de anderen hebben dat al gedaan dus ik kan al zeker niet winnen.' Er volgt uiteraard een gesprek over dat deelnemen en plezier maken met vriendinnen veel belangrijker is dan het spel winnen. Flore blijft heel stellig. Ze weet dat allemaal wel maar het voelt niet zo. 'Je weet toch dat ik daar gewoon niet tegen kan? Ik kan er niks aan doen ik wil gewoon de beste zijn.' 'Flore, je kan niet in alles de beste zijn, daar word je ongelukkig van. Het feit dat jij er bent op dat feestje is genoeg of je nu kan minigolfen of niet want je vriendinnen zien je graag.'


Dezelfde avond komen ook bij mij de tranen. Ik heb zoveel te doen, ik ben moe en heb zoveel balletjes hoog te houden. Er is nog werk voor school, de strijk ligt daar al dagen en de stapel wordt alleen maar groter. Ik had beloofd naar die ene vriendin te bellen en (stomme ik!) nu ben ik ook nog die verjaardag vergeten. Ik baal ervan dat ik dat ene huishoudelijke klusje niet meer heb kunnen doen en ik had ...... zo ging ik nog een tijdje door met mijn klaagzang. Stijn zegt (zoals alleen mannen dat kunnen): 'Dan doe je dat toch gewoon morgen?' Ik zeg heel stellig: 'Ik weet dat wel maar zo werkt dat niet in mijn hoofd! Het is gewoon teveel! Ik wil een goede mama zijn, een goede dochter en zus, een goede juf en collega, een fijne vriendin en (met het grootste schuldgevoel) ook nog een goede vrouw en jij komt dan nog als laatste in het rijtje!' Er floept nog achteraan: 'En niet alleen een goede van dit alles maar gewoon de beste!' Ik wil alles winnen en strijd vooral tegen mijn eigen verwachtingen. En die liggen hoog want enkel winnen volstaat. Uiteraard!


Ineens klaart mijn hemel open en verschijnt er bijna een brandend lampje boven mijn hoofd. Flore liet me zien dat ik niet in alles de beste moet zijn. Dat ik niet elk balletje even hoog kan houden. Dat het feit dat ik er ben als IK, zonder een van deze rollen maar gewoon als Noor, soms meer dan genoeg is. En natuurlijk wist ik dat wel. Maar Flore heeft me er toch weer even aan herinnerd dat je daar echt ongelukkig van wordt. De stapel strijk lijkt ineens minder hoog.









tel nr: (0032)(0)476 824 768